HOTEL REPERTOIRE

9:00 | Θέλω να δω τις μέρες πάλι και να δω αν μου κάνουν και να δω τι έχουν και να δω αν αυτό που μου κάνει είναι αυτό που δεν έχουν και να πάρω αυτό που δεν έχουν ως το μόνο πραγματικό.

19:00 | Στην Ασκληπιού, στους πάγκους με τα μεταχειρισμένα βιβλία, τέσσερις ημέρες πριν την δεύτερη απαγόρευση κυκλοφορίας λόγω της πανδημίας, 40 χρόνια μετά την ελληνική έκδοση από τις εκδόσεις οδυσσεας, βρίσκω το βιβλίο-εγχειρίδιο «Η γυναίκα και το κορμί της». Αν και γραμμένο από την ΟΜΑΔΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΔΑΝΙΑΣ, η ελληνική έκδοση έγινε σε μετάφραση και επιστημονική θεώρηση δύο αντρών. Το κεφάλαιο «Το να είμαστε λεσβίες» ξεκινά με την ακόλουθη παράγραφο:

Δεν μπορείς ν’ αντισταθείς μονάχη σου στην καταπίεση. Αν δεν έχεις γλώσσα για να πεις κάτι, δεν μπορείς να μάθεις το παραμικρό ή να μιλήσεις γι’ αυτό. Αν δεν βάλεις τα δυνατά σου να εκφράσεις με λέξεις την καταπίεσή σου, δεν σ’ ακούει τότε κανείς.

H ιδιοκτήτρια του βιβλίου που αγόρασα για 1 ευρώ ίσως ασχολήθηκε αργότερα με το εμπόριο και την επισκευή μουσικών οργάνων, το μόνο που σίγουρα γνωρίζω για εκείνη είναι οι ημερομηνίες που άρχιζε η εμμηνορρυσία της, όπως τις σημείωσε στην τελευταία σελίδα του βιβλίου (από το Σάββατο 27 Ιουνίου 1981 μέχρι τον Ιούνη-Ιούλη-Αύγουστο 10 του 1983).

Πόλεις | Η Κοπεγχάγη του 1975 διάφερε σαφώς από την Αθήνα του 1980, όπου η βασική αντισυλληπτική μέθοδος ήταν η έκτρωση.

Αντιγράφω από το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας: έκτρωση <εκ+τιτρώσκω «προκαλώ άμβλωση, αποβάλλω το έμβρυο. Β. κ. τρωτός, τραυματίζω και πληγώνω || «οι παραδοσιακές κοινωνικές δομές έχουν τρωθεί από τον χρηματισμό και την διαφθορά» (εφημ.).

Υπάρχει ιστορία στην έκτρωση όπως υπάρχει πολιτική στη σιωπή.

ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΙΩΠΗ είναι ο τίτλος του εργαστηρίου πειραματικής γραφής που επιμελούμαι αυτή την περίοδο στον φεμινιστικό χώρο ΝΤΙΖΕΖΑ. Η Νατάσα Διαβαστή, η κινητήριος δύναμη της πλατφόρμας, μου είπε κάποτε την ιστορία πίσω από το όνομα, αλλά πριν από αυτή την ιστορία, «diseuse» ονομαζόταν στο Παρίσι των τελών του 190υ αιώνα η τραγουδίστρια των café-concerts, η οποία προτιμούσε να μιλάει περισσότερο παρά να τραγουδάει επειδή είχε αδύναμη φωνή. Τέχνη της ήταν να δίνει έμφαση στους υπαινιγμούς των στίχων.

Στίχοι | από το ποίημα ΚΑΘΕ ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΜΕΧΡΙ Ν’ ΑΛΛΑΞΕΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΛΙΣΤΑ ΜΕ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

Ο ΝΕΟΣ ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ
κοινή Σκύλλα & σταχτορόδινα υποχωρητικά δίκτυα,
κοινή χρυσόρρευστη Χάρυβδη & αντηχήσεις
ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΜΕΝΑ : ΑΙΦΝΙΔΙΑΣΕ ΜΕ

Δημοσιεύτηκε στο [φρμκ] τεύχος 14/15 ενώ στον σύνδεσμο αυτό https://vimeo.com/188389683 θα το δείτε στην αρχική οπτικοποιημένη του μορφή.

ΖΗΤΕΙΤΑΙ DISEUSE ΓΙ’ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ

18:00 | Η Αθήνα του 2020 διαφέρει από τον πραγματικό τόπο που χρειάζομαι για να ζήσω. Είναι η πολλή φαυλότητα και η πολλή χρεοκοπία και η πολλή προχειρότητα και ο πολύς σεκταρισμός που ρυθμίζουν ακόμα το κορμί της;

Τρωτή είναι η πόλη που δεν έχει γραφτεί από εσένα ούτε έχει γραφτεί για εσένα.

Αυτή η τρωτή πόλη δεν μιλάει τη γλώσσα σου όπως εσύ δεν μιλάς τη δική της.